Mirjam

Gaypride 2015 de botenparade

Posted by on aug 1st, 2015 in Mirjam, Richard | Reacties uitgeschakeld voor Gaypride 2015 de botenparade

Gaypride 2015 Wat was het weer een feest vanmiddag bij de boten parade. Voor degenen die het gemist hebben een kleine samenvatting van wat wij langs de grachten hebben gezien, klik op read more voor de video…

read more

2014 Ontdekken, verwerken, doorgaan en genieten!

Posted by on feb 6th, 2015 in Mirjam | 0 comments

Lisse, 29 December 2014 Het einde van 2014 is weer in het zicht, tijd om even stil te staan bij de leuke en minder leuke dingen die dit jaar mij brachten. Het was o.a. een jaar van verwerken voor mij. Verwerken dat autisme wel heel erfelijk is. Niet alleen van de kant van de vader van mijn kids maar ik heb het ook door gegeven. Een zwaar jaar, waar ook mooie dingen zijn gebeurd. Niels die in 3,5 jaar zijn bachelor haalde en nu voor zijn master hard aan het studeren is. Hij heeft een lieve vriendin, en is gelukkig in het mooie Amsterdam. Esther is geboren om in de zorg te werken en doet het heel goed op school en ook op haar stageplekken is zij een natuurtalent. Zij volgt haar gevoel en dat zal haar ver brengen. Duidelijk een kind van haar moeder . Dit jaar is helemaal duidelijk geworden hoeveel wij op elkaar lijken, we hadden gekloond kunnen zijn. Zowel uiterlijk maar zeker innerlijk! Joris heeft de kans gekregen om een tussenjaar te doen in een klas met speciale jongeren. Zijn start daar was moeilijk, hij weet wel dat hij pdd-nos heeft maar ook hij moest verwerken wat dat eigenlijk betekend. Ik kan me dat zo goed voorstellen, het is niet niks om in de klas als 18 jarige geconfronteerd te worden met jongeren die uit hetzelfde hout zijn gesneden. Nu heeft hij gelukkig geaccepteerd dat hij net als die andere jongeren in zijn klas zijn beperkingen heeft maar nog belangrijker ook zijn mogelijkheden en bijzondere pluspunten. We hebben goede hoop dat de opleiding die hij volgend schooljaar wil gaan doen hem uiteindelijk brengt waar hij gelukkig van word. En dan hebben we Maaike nog. Zij doet extra haar best op school want als zij in 2016 haar examen haalt komt ze bij ons in Amsterdam wonen. Ze is een heerlijke puber met de bekende nukken en streken. Is gek van voetbal en groot fan van Ajax dus dat we bijna naast de Arena gaan wonen is wel kicken voor haar. Mijn kids hebben het heel goed gedaan in 2014 en dat maakt mij ook gelukkig. Even terug naar de zomer. Een behoorlijke operatie kwam op mijn pad waarvan ik goed hersteld ben. 23 December was ik weer de pineut en belandde ik met een acuut ontstoken blindedarm op de operatietafel. Iedere dag voel ik me weer een stukkie beter, maar voor iemand die geen geduld heeft gaat het mij veel te langzaam en zou ik graag meer willen doen dan mijn lichaam mij nu toelaat. Maar komt goed, ben i.i.g. blij dat die eruit is, kan ik daar geen last meer van krijgen. Ook onderzoeken naar wie en wat ik ben hebben dit jaar mijn pad gekruist en aan de hand van de uitslagen vielen voor mij alle puzzelstukjes in elkaar. Verwerking en opluchting volgde. Het is mij duidelijk geworden waarom de relatie met mijn moeder en diverse familieleden al vanaf mijn vroege jeugd tot op heden moeizaam of helemaal niet meer gaat. Waarom ik altijd wel “anders” was dan mijn broers en zus. Waarom zij mij niet begrepen terwijl de dingen die gebeurden zo logisch voor mij waren. Waarom ik de dingen deed en daarna pas ging nadenken. Waarom ik mijn eigen weg wilde...

read more

Moeders is boos op de regering!

Posted by on apr 10th, 2014 in Mirjam | 0 comments

Moeders is boos op de regering!

Lisse 10 April 2014, Vanaf de lagere school heeft mijn zoon Joris van 17 het reguliere onderwijs gevolgd. De basisschool en de middelbare school waren redelijk te doen voor hem. Op de basisschool heb ik wel meerdere keren vergeefs aangegeven dat Joris wel eens een vorm van autisme zou kunnen hebben. Dit werd keer op keer ontkend, dus niet goed onderkent door de diverse leerkrachten. Aangezien ik ook niet wilde dat Joris anders was dan zijn leeftijdsgenootjes hield ik me vast aan de ontkenning van de leerkrachten. Op de middelbare school werd het in het 2e jaar wel gesignaleerd door zijn mentor en verdwenen wij in de molen van onderzoeken en ja hoor, Joris kreeg het stempel PDD-NOS. De middelbare school doorliep Joris redelijk, mede doordat hij in een kleine klas zat met 11 leerlingen. Vorig jaar ben ik samen met Joris op zoek gegaan naar een vervolgopleiding en we vonden die op het ROC Lammerschans. Na veel geregel en zonder enige medewerking van zijn middelbare school de KTS uit Voorhout, kreeg ik het voor elkaar dat Joris ambulante begeleiding zou krijgen op het ROC! Want ik zag de bui al hangen, dat hij het zonder hulp zeker niet zou redden daar. Hij moest daar veel zelfstandiger leren werken, en het tempo daar ging veel sneller dan op de KTS. Helaas…. ook met hulp is het Joris niet gelukt om verder te komen met een vakopleiding in het reguliere onderwijs. šŸ™ Door PDD-NOS is zijn informatie verwerking zeer traag. Er is niets mis met zijn intelligentie, zeker met vakken die hem interesseren. Daar scoort hij gelijk of zelfs hoger dan een gemiddelde leerling. Tja, en dan zit je ineens met je handen in het haar…. Wat nu??? Ik vind dat een kind met het stempel autisme net zo’n kans zou moeten krijgen als een kind zonder dit stempel. Vanaf begin december 2013 weet ik al dat hij niet meer mee kan komen in het reguliere onderwijs. Al die tijd zit ik al in een dip, ben verdrietig, en ben ik aan het proberen te verwerken en accepteren dat ik meerdere kinderen heb die belast zijn met autisme. Ik zit in een rouwproces en probeer heel hard om eruit te komen. Ik moest ook door blijven vechten voor mijn kind en heb de afgelopen maanden zeker niet stil gezeten. Ik heb contact gezocht met stichting MEE omdat in de thuissituatie ook ambulante hulp nodig is voor Joris. Hij woont bij zijn vader die ook belast is met autisme. Joris vind het prettiger daar dan bij mij, omdat het daar rustiger is, en zijn vader hem beter begrijpt. Zijn vader begrijpt ook waarom Joris zich het allerliefste terugtrekt op zijn kamer om daar te gamen. Maar hier schiet Joris niet echt mee op. Hij zou op deze manier uiteindelijk vereenzamen. Hij heeft hulp van buitenaf nodig om in de toekomst beter te kunnen functioneren in de maatschappij. Vorige week heb ik eindelijk een mail van jeugdzorg gehad dat ze binnen 2 weken zijn dossier zouden gaan besprekenā€¦ Ik ben heel benieuwd hoe lang het duurt voor ik hier weer wat van ga horen. Doordat ik niet echt gecharmeerd ben van die lange wachttijden ben ik wat zijn school en opleiding aangaat zelf ook gaan zoeken naar een goed alternatief voor hem....

read more

Gebakken niertjes…

Posted by on aug 30th, 2013 in Mirjam | 0 comments

De vakantie zit er alweer 3 weken op, en we zitten hier weer helemaal in de arbeidmodus. Met zo af en toe een leuke vrije dag, zoals gisteren met mijn meiden naar Amsterdam. Heerlijk genoten we daar van vooral de terrasjes, want moeders is de slankste en ook de jongste niet meer, dus moest er regelmatig uitgerust worden. De voetjes en knietjes hebben wat te verduren hoor, met een lichaam wat een bmi heeft, wat helemaal uit zijn verband is gerukt. Lengte en gewicht corresponderen totaal niet meer met elkaar. Maar de conditie gaat wel stapsgewijs vooruit, want roken doen we nog steeds niet! Aanstaande maand ga ik ook de maand van de gezondheid noemen. Ik neem me voor om na te gaan denken over het eten wat ik in mijn bakkus stop, want daar ben ik denk een beetje in los geslagen. Dat mocht ff van mezelf, want stoppen met roken en dan ook nog eens gaan lijnen is een hele slechte combinatie. Ook gebeurd er achter de schermen weer genoeg in mijn leven, waar ik ook mee moet dealen. Zonder in details te treden noem ik mijn grootste zorgen en dillemaā€™s zoals Joris, die volgende week begint met zijn nieuwe school. Hoe zal dat gaan, en kan Joris zich daar een weg in vinden? Heel hard duimen maar, en positief blijven denken. Dan heb ik ook nog een moeder waar ik al bijna 3 jaar geen contact meer mee heb/had, en die morgen de gezegende leeftijd van 80 jaar gaat bereiken. Zij heeft mij een paar weken geleden voor een dillema gezet, en nu ben ik aan het uitvechten wat ik hiermee moet. Ik heb het dillema op een rustige manier weer terug gekaats, maar bij wie ligt nu het balletje? Maar komt tijd, komt raad toch?! En dan komen we weer bij het punt gezondheid. Mijn god, ik sta op instorten volgens de statistieken van het ziekenhuis. Kwaaltjes die ik eigenlijk niet wil voelen, komen vooral boven water als ik in beweging kom. En organen die ermee op gehouden zijn, omdat ik al jaren met hoge bloeddruk vrolijk rond heb geleefd. Dat roken en overgewicht een hele slechte combinatie is, was me wel duidelijk. Maar wat doe je als je wilt genieten van het leven, en je dingen doet die het daglicht in het gezonde circuit niet kunnen verdragen? Je steekt gewoon je lekkere bekkie in een hoop zand, sluit je ogen, en hoopt dat ā€œhetā€ er niet is. Nouā€¦.ā€hetā€ is er niet meer, hij doet niks meer, en is rijp om ā€œhetā€ als luxe happie te bakken en te eten. Maar ik ben geen kanibaal, en eet liever geen niertjes. Want dat is de uitslag die ik gister in het ziekenhuis heb gekregen. Ik schreef al eerder dat ik door een dermatoloog was doorgestuurd omdat er uit bloedtesten die hij had laten uitvoeren naar voren kwam, dat ik huidtechnisch niks mankeer, maar dat mijn nieren niet werken zoals ze zouden moeten doen. Ze zagen een ā€œlichteā€ afwijking. Dus ik naar de internist, werd door haar doorgestuurd om bloed te prikken en afgelopen dinsdag moest ik met volle blaas mijn eigen melden bij de echo dokter. De echoscopist vroeg tijdens het onderzoek of ik er bekend mee was dat mijn linkernier heel klein was. Niet dus,...

read more

Vakantie 2013

Posted by on aug 1st, 2013 in Mirjam | 0 comments

Lisse 25 Juli 2013, Vanmorgen om 11 uur is mijn vakantie ingegaan. Dus eerst maar ff naar de pearl gereden metĀ Maaike de Vos. Want als je 13 bent dan wil je geen kinderbrilletje meer, maar een stoere bril, en natuurlijk lenzen, want alleen maar een bril is stom! En ik moet nieuwe glazen in mijn bril, volgens de meneer van de pearl was mijn zicht op de weg een gevaar voor allen!! Nadat het 1 en ander daar geregeld was, gingen Maaike en ik richting vierkant, die helemaal bezaaid is met tafels en stoelen, dus je kiest maar welk restaurant je daar bij wilt hebben. Als 1e besloten wij de Nexxt te gaan zitten. ik bestudeerde de kaart, en zag niet echt wat bijzonders staan. Dus wij stonden op en liepen naar het volgende terras. De Ibis, en deze had niet zo’n dure kaart. Maar dat was ook wel aan de bediening te merken. Nadat we onze glas frisdrank achterover hadden geslagen, betaalde ik de rekening en liep naar het derde terras. De vier seizoenen. Op het 1e gezicht een leuke kaart, en op het tweede gezicht ook. Ik heb daar heerlijk geluncht met Maaike. Ik had een heerlijke carpaccio, en maaike een bolletje dubbele hamburger. Echt een aanrader om daar eens aan te schuiven! Hierna sjeesde wij met de auto richting Action, want er moesten plantenspuiten en voetebakje aangeschaft worden. Heerlijk voor op het balkon om je voeten in te dompelen bij hittegolfen. Nu bijna 6 uur, alhoewel, ik heb nog 3 kwartier, maar ik spring zo weer de auto in, mijn mannetje van zijn werk ophalen. Mijn auto staat bij de garage, moest gekeurd worden, is afgekeurd, dus nu word die denk voor het laatste jaar gerepareerd. Aangezien het ventieldopje van 1 van onze fietsen poreus is, kon ik niet fietsen naar het vierkant en de action. dus moest vanmorgen vroeg mijn schatje naar zijn werk brengen en nu weer ophalen. Je ziet het, ik heb het alweer zwaar in mijn vakantie. MaarĀ Richard Meintjens, schatje van me, ik heb het voor je over. Ik kom je NU ophalen!! XXX Richard Meintjens:Ā God behoede haar voor ellende, en laat haar via veilige wegen tot mij komen… Het verhaal begint met de man van de pearl dieĀ Mirjam MeintjensĀ met huidige bril een gevaar op de weg vind. Nou vind ik dat zonder bril ook, maar als de man van de pearl het al zegt, dan moet je toch twee keer achter je oor gaan krabben voor je je sleutels nog een keer uitleent. Bedenk me nu dat ik op facebook zit te reageren dat het gevaar nog groter word, immers geeft haar telefoon zo een geluidje en al rijdend wint de nieuwsgierigheid het van de verkeersveiligheid en zie ik in de gedachten de donkere wolken al samen trekken…. Liefje, kijk je alsjeblieft uit onderweg hier naar toe hihihi, HVJ Kussssssssssss Update vakantie 2013!! Mijn eerste vakantiedag zit er al voor een groot gedeelte op. Zoā€™n gave dag tot nu toe, dus ik wil hem heel graag met jullie delen. Allereerst al vroeg wakker omdat mijn schatje nog een dagje naar zijn werk moet. Nadat hij was vertrokken bleef ik nog ff liggen, want vakantie vieren is ook uitrusten. Dus op bed nog ff gewordfeud, en mijn FB ff doorgespit. Terwijl ik...

read more

Wat een lekker ding!

Posted by on jun 20th, 2013 in Mirjam | 0 comments

Helemaal gelukkig en stralend kijk ik je aan. Wat ben je toch een lekker ding, bedenk ik me. Ik wil je hebben en begin je te versieren. Het kost enige moeite omdat er een vrouw zich met je begint te bemoeien. Ik laat het ff toe, en besef dat het nodig is dat zij zich tussen ons mengt. Na enkele minuten laat zij je los, en grijp ik mijn kans. Gretig pak ik je vast, maar wil je hier liever niet in het openbaar nemen. Ik neem je mee in mijn auto, en gezamenlijk rijden we naar mijn huis toe, zodat ik daar in alle rust van je kan genieten. Je laat je makkelijk meevoeren, en dat geeft mij een goed gevoel. Eenmaal thuis aangekomen, open ik de voordeur. Ik loop naar binnen en leg je gelijk neer. Omdat ik gek ben op een voorspel en de voorpret dat je binnen enkele momenten van mij bent, ontdoe ik je tergend langzaam van de verpakking. Wat zie je er goed uit met dat ontblote lijf, en ik laat mijn tong langs mijn lippen glijden. Dan pak ik je bij je staart en neem een hap. Gadverdamme, wat zijn de Hollandse nieuwe toch weer om op te vreten dit...

read more

Gijs

Posted by on apr 27th, 2013 in Mirjam | 0 comments

Lisse, 26-4-2013   Vandaag is het alweer 24 jaar geleden dat ik bevallen ben van Gijs.. Ik wist toen al dat hij niet meer leefde…tis niet uit te leggen hoe moeilijk en zwaar het om te moeten bevallen terwijl je weet dat je kind niet meer leeft..ik kan het gevoel van die dag zo weer naar boven halen…mijn god..wat was ik boos en verdrietig…ik lag te rillen van de kou op bed…en terwijl ik wist dat het niet kon..bleef ik hopen dat iedereen het verkeerd had gezien..en dat Gijs alsnog levend ter wereld zou komen…maar helaas…hij kwam stil ter wereld op 26 april..om 02.00 uur in de nacht. ik een doek over mijn knieen om hem maar uit mijn zicht te houden…ik herinner mij na zijn geboorte vooral de stilte…doodse stilte…lieve Gijs…voor altijd aanwezig door...

read more

Wat vooraf ging aan mijn bezoek aan de tandarts.

Posted by on jan 30th, 2013 in Geen categorie, Mirjam | 0 comments

Wat vooraf ging aan mijn bezoek aan de tandarts.

Lisse 30-01-2013, Vannacht lag ik een beetje te woelen en te draaien in onze echtelijke bedstee, terwijl mijn mannetje al heerlijk naast mij lag te snurken. Zoals bijna iedereen in ons kikkerlandje had ik ook last van kriebelhoest, dus dat werkte ook niet echt mee om de slaap te pakken. Om een uur of twee was ik het zat, en sprong een beetje nijdig mijn bed uit, op zoek naar iets om de slaap alsnog te kunnen pakken. Nu ik er toch uit was, kon ik net zo goed ook gelijk ff een bezoek naar het toilet brengen, kon ik een tena-lady ook achterwege laten. Nadat ik dropjes en zuigtabletjes had gescoord, en mijn bezoek op het toiletĀ reeds had afgesloten, kroop ik zo stil mogelijk naast mijn liefje Ā en deed het licht aan! Want ja, ik moest mezelf toch nog ff meer afleiden om weer in slaap te kunnen komen. Mobieltje gepakt, en uit stomme gewoonte ook nog maar een sigaretje (dat hoest wat makkelijker). Nadat ik 5 minuten op facebook had rond gehangen en mijn sigaretje opgerookt had, besloot ik het licht maar weer uit te doen om lekker tegen Rich aan te kruipen en een nieuwe poging te wagen om mijzelf te storten in een mooi dromenland sprookje. Ik pakte nog een zuigtabletje, om mijn kriebel te onderdrukken, en begon er rustig op te sabbelen, voor 2 tellen dan. Ik vergeet namelijk al heel snel dat je op die dingen moet blijven zuigen. Binnen 2 tellen begin ikĀ  heel wild te knagen, zodat ik er snel mee klaar ben, en veilig kan gaan slapen. Maar ineens was het KRAKKK, en voelde ik stukjes tussen het kapotte zuigtabletje, die niet bij het zuigtabletje hoorden, maar bij 2 van mijn eigen kiezen. Ik ging gelijk overeind zitten, deed het licht weer aan, en begon de stukjes zuigtablet en de stukjes kies en vulling te sorteren. Lekker dan, zit je daar midden in de nacht, moederziel alleen, want manlief snurkt gewoon verder terwijl er een klein drama zich in mijn mond afspeelt. Hup, maar weer mijn bed uit, om mijn mond te spoelen, om 2 redenen. De eerste reden was om echt de brokjes weg te spoelen, en de tweede was om de woorden die je als dame eigenlijk niet hoort te roepen weg te spoelen. Ik kon nu met een schoongespoelde mond ook goed voelen wat de schade was. Welnu die is mega groot. Voor mijn gevoel dan. Volgens mij is er van de ene kies de helft weg, op een scherp randje na dan, en de andere kies heeft een krater, waar constant mijn tong naar toe lonkt en dan ook net het scherpe kantje raakt van de halve kies. Ik ben weer terug ons liefdesmandje in gekropen, heb het licht uitgedaan, en na nog ff woelen, maar nu met mijn tong in mijn mond, ben ik toch nog lekker in slaap gevallen naast mijn schatje, die van dit alles helemaal niks heeft meegekregen. Vanmorgen dus maar ff de tandarts gebeld, waar ik dus om 11.05 uur terecht kon, en die heeft het scherpe kantje eraf geschaafd. Ik mag 14 februari in de middag terug komen, en dan gaat ze het repareren. Tis net op tijd, 14 februari is toch een dag dat je je tong liever ergens...

read more

Sinterkerst

Posted by on nov 30th, 2012 in Mirjam | 0 comments

Sinterkerst

  Lisse 29-11-2012   Sinterkerst. Het is nu goed te merken dat de donkere dagen zijn begonnen. Tis lekker koud buiten en alweer vroeg donker. En wat is er nou gezelliger dan in deze dagen voor extra lichtjes te zorgen. Volgens mij zijn mijn onderburen er niet zo van gecharmeerd dat ik al 2 weken voor de oh zo nodige verlichting heb gezorgd op deze donkere avonden.Ā  Ja okeā€¦ de lampjes worden verkocht als kerstverlichting, maar dat heet alleen maar zo omdat de mensen er zelf een naam voor bedacht hebben. Ik zie het als lichtjes, en het staat zo verdomd gezellig! Wat mijn onderburen denk ik nog het meest stoort is dat ik niet het geduld op kan brengen om te wachten met de boel te verlichten tot de goedheiligman zijn hielen heeft gelicht na 5 december. Want dat doe je toch niet, Ā half november al de lampjes rond je huis decoreren en ze dan ook nog aan durven zetten. Als je als Nederlandse besluit om deze traditieĀ  over te slaan, dan spoor je niet. Stel je voor zeg, ik wals gewoon over de Sint heen! Mag ik alsjeblieft eindelijk een keer wraak nemen op de beste man. Als kind vond ik het best leuk om kadootjes van de goedheiligman te krijgen hoor, daar lieg ik niet over. Totdat je erachter komt, dat je al die jaren flink in de zeik bent genomen door al die volwassen mensen. En dan vooral door je eigen vader en moeder, die je tegelijkertijd aanleren om altijd alles eerlijk te zeggen. Want liegen is echt heeeel erg en dat doe je niet! Tja christus te paard, en zij dan? En al die andere grote mensen? Hoe vaak hebben ze niet gedreigd dat zwarte Piet alles kon horen en het aan Sinterklaas door zou geven, zodat je maar af moest wachten of er wat in je schoen zat de volgende ochtend. Of dat hij je niet over zou slaan op de oh zo gezellige pakjes avond. Of ken je deze nog? Als je nu niet luistert neemt zwarte Piet je mee in de zak naar Spanje! Ā De zenuwen kreeg ik ervan. En dan die avonden Ā dat er ineens op de deur gebonsd word want er word wel gezongen hoor wie klopt daar kinderen, maar ik ben nog geen Piet tegengekomen die netjes aanklopt. Vervolgens werden er zo hard pepernoten, kruitnootjes en harde schuimpjes naar binnen gesmeten, dat je ook nog moest uitkijken dat er geen pepernoot in je oog belandde. Of dat je niet over iedereen heen struikelde om maar zoveel mogelijk pepernoten te kunnen grijpen. Ik heb menigmaal mijn tere hoofdje gestoten aan een broer of mijn zus, of ik belandde met mijn voorhoofd tegen de scherpe hoek van het salontafeltje. Goh, leuke tijd was het toch als de goedheiligman in het land was. Nou, ik kan je vertellen dat ik helemaal opgelucht was als hij weer weg was, en al die enge pietermannen mij met rust hadden gelaten, en zonder mij naar Spanje waren afgereisd. Natuurlijk, ik heb er ook aan meegedaan. Alhoewel ik bij al mijn kinderen wel eerlijk ben geweest! Binnen 24 uur na hun geboorte vertelde ik dat Sinterklaas helemaal niet bestond, en dat ze zich niet in de maling moesten laten nemen. En ja, als ze het...

read more

Van maandag tot maandag…

Posted by on nov 8th, 2012 in Mirjam | 0 comments

Vandaag eindelijk weer eens tijd voor mezelf. Net heerlijk mijn nageltjes weer bijgewerkt. Alhoewel, heerlijk? Ik ben zelf bijna nagelstyliste en ga niet meer naar iemand toe, dat scheelt toch een paar centjes. Maar tis toch wel lastig om bij jezelf gelnagels te zetten. Mijn linkerhand ziet er dan ook een stuk mooier uit dan mijn rechterhand. Ik ben zo rechtshandig als maar zijn kan, en als we het over links en rechts hebben, dan raak ik al in de war. Dat schijnt een vrouwen kwaaltje te zijn. Toen Rich net bij mij woonde wist hij de weg niet zo goed, dus ik moest hem hier wegwijs maken. Als we dan ergens heen gingen reed hij meestal, om zo het wegennet Ā in dit dorp en de omgeving snel te leren kennen. Dus ik ernaast, en de ene keer vergat ik even dat het voor hem onbekend terrein was. Moesten we na een kilometer weer omkeren omdat ik er dan pas achter kwam dat we verkeerd reden. Als ik er wel aan dacht dan zei ik: dan moet je daar verderop bij dat stoplicht linksaf, terwijl ik naar rechts zat te wijzen. Reed die dus op de verkeerde baan, en moesten we weer een stukkie omrijden. Rich heeft nu geleerd om niet meer naar me te luisteren, maar te kijken waar ik naar wijs. En wijs ik niet, en zeg ik hier rechts heeft die nog wel eens de neiging om linksaf te gaan, en komen we, Ā hoe bestaat het, gewoon goed uit. Maar ik dwaal af. Ik heb dus een drukke week achter de rug, en als je mij nou vraagt wat ik allemaal gedaan heb, dan zou ik het zo ff niet weten. Maandag was de wissel-dag van de kids. Dus spullen en de hond naar hun vaders huis gebracht. Jaahaa, de hond ook. Dat is een co-ouderschapshondje. Nadat ik mijn handen dus weer vrij had, ben ik naar de big-bazar gegaan. De kaarsen branden hier toch wel heel snel op nu de donkere avonden weer zijn gekomen, en ze waren daar in de aanbieding. Het zal een hoop mensen, vooral de vrouwen onder ons bekend voorkomen dat ik met van alles en nog wat bij de kassa stond, waar geen enkele kaars bij zat, omdat ze mijn kleur niet meer hadden. Dus toen naar een hele gevaarlijke winkel… De Action…. Gewapend met gepast geld ging ik daar vol goede moed naar binnen, nadat ik mezelf streng had toegesproken dat ik hier alleen maar kaarsen nodig had. En dan je eigen eraan houden hĆØ. Alleen maar kaarsen Mir, alleen maar kaarsen!!Ā  En het is nog gelukt ook. Nouja bijna dan. Maar eerlijk is eerlijk, ik heb van alles in mijn kar gehad, van theedoeken tot boxershorts voor Joris, sokken, een kandelaar, en onderweg maar denken. Heb je die kandelaar nodig? Heeft Joris deze week al boxershorts nodig? Nee, want hij is toch bij zijn vader. Theedoeken, die heb je toch wel en anders moet je maar wat vaker wassen. Sokken voor mezelf, ach je mag jezelf toch wel een keertje kietelenā€¦ Dus stond ik aan de kassa met kaarsen en sokken. Er stond nog niemand dus ik was gelijk aan de beurt. Ik hoopte dat ik genoeg gepast geld bij me had, zijn toch meer kaarsen geworden dan...

read more