Lisse, 26-4-2013
Vandaag is het alweer 24 jaar geleden dat ik bevallen ben van Gijs.. Ik wist toen al dat hij niet meer leefde…tis niet uit te leggen hoe moeilijk en zwaar het om te moeten bevallen terwijl je weet dat je kind niet meer leeft..ik kan het gevoel van die dag zo weer naar boven halen…mijn god..wat was ik boos en verdrietig…ik lag te rillen van de kou op bed…en terwijl ik wist dat het niet kon..bleef ik hopen dat iedereen het verkeerd had gezien..en dat Gijs alsnog levend ter wereld zou komen…maar helaas…hij kwam stil ter wereld op 26 april..om 02.00 uur in de nacht. ik een doek over mijn knieen om hem maar uit mijn zicht te houden…ik herinner mij na zijn geboorte vooral de stilte…doodse stilte…lieve Gijs…voor altijd aanwezig door afwezigheid….♥♥♥
Lisse 29-11-2012
Sinterkerst.
Het is nu goed te merken dat de donkere dagen zijn begonnen. Tis lekker koud buiten en alweer vroeg donker. En wat is er nou gezelliger dan in deze dagen voor extra lichtjes te zorgen.
Volgens mij zijn mijn onderburen er niet zo van gecharmeerd dat ik al 2 weken voor de oh zo nodige verlichting heb gezorgd op deze donkere avonden. Ja oke… de lampjes worden verkocht als kerstverlichting, maar dat heet alleen maar zo omdat de mensen er zelf een naam voor bedacht hebben. Ik zie het als lichtjes, en het staat zo verdomd gezellig!
Wat mijn onderburen denk ik nog het meest stoort is dat ik niet het geduld op kan brengen om te wachten met de boel te verlichten tot de goedheiligman zijn hielen heeft gelicht na 5 december. Want dat doe je toch niet, half november al de lampjes rond je huis decoreren en ze dan ook nog aan durven zetten. Als je als Nederlandse besluit om deze traditie over te slaan, dan spoor je niet. Stel je voor zeg, ik wals gewoon over de Sint heen!
Mag ik alsjeblieft eindelijk een keer wraak nemen op de beste man. Als kind vond ik het best leuk om kadootjes van de goedheiligman te krijgen hoor, daar lieg ik niet over. Totdat je erachter komt, dat je al die jaren flink in de zeik bent genomen door al die volwassen mensen. En dan vooral door je eigen vader en moeder, die je tegelijkertijd aanleren om altijd alles eerlijk te zeggen. Want liegen is echt heeeel erg en dat doe je niet! Tja christus te paard, en zij dan? En al die andere grote mensen? Hoe vaak hebben ze niet gedreigd dat zwarte Piet alles kon horen en het aan Sinterklaas door zou geven, zodat je maar af moest wachten of er wat in je schoen zat de volgende ochtend. Of dat hij je niet over zou slaan op de oh zo gezellige pakjes avond. Of ken je deze nog? Als je nu niet luistert neemt zwarte Piet je mee in de zak naar Spanje! De zenuwen kreeg ik ervan.
En dan die avonden dat er ineens op de deur gebonsd word want er word wel gezongen hoor wie klopt daar kinderen, maar ik ben nog geen Piet tegengekomen die netjes aanklopt. Vervolgens werden er zo hard pepernoten, kruitnootjes en harde schuimpjes naar binnen gesmeten, dat je ook nog moest uitkijken dat er geen pepernoot in je oog belandde. Of dat je niet over iedereen heen struikelde om maar zoveel mogelijk pepernoten te kunnen grijpen. Ik heb menigmaal mijn tere hoofdje gestoten aan een broer of mijn zus, of ik belandde met mijn voorhoofd tegen de scherpe hoek van het salontafeltje. Goh, leuke tijd was het toch als de goedheiligman in het land was. Nou, ik kan je vertellen dat ik helemaal opgelucht was als hij weer weg was, en al die enge pietermannen mij met rust hadden gelaten, en zonder mij naar Spanje waren afgereisd.
Natuurlijk, ik heb er ook aan meegedaan. Alhoewel ik bij al mijn kinderen wel eerlijk ben geweest! Binnen 24 uur na hun geboorte vertelde ik dat Sinterklaas helemaal niet bestond, en dat ze zich niet in de maling moesten laten nemen. En ja, als ze het dan zo nodig wel wilden geloven vanwege de kadootjes, dan was dat niet mijn schuld. Ik had het ze immers echt wel eerlijk gezegd. Dus net als de meeste Nederlanders deed ik ook mee aan die onzin van kadootjes en schoenen zetten. Het is immers een Nederlandse traditie.
Maar goed als Sint en zijn geraas weer thuis zij kon ik eindelijk mijn slaapkamertje gaan versieren met allemaal kerstfrutseltjes. Ik genoot van de gedachte aan het gezellig samenzijn. Eindelijk geen zwarte Piet meer die misschien wel onder mijn bed kon liggen om me in de gaten te houden, omdat ik toch wel eens een ietsiepietsie ondeugend kon zijn.
En dat versieren doe ik nog steeds. Ik geniet zo van het huiselijke, de sfeer, de kaarsjes! En nu weer bijna een jaar voorbij is, ben ik dankbaar dat we gezond zijn en nog leven! Ik weet ook wel dat dit niet voor iedereen telt, maar ondanks narigheid, is er altijd wel iets waar je dankbaar voor kan zijn. Voor de (overgebleven) familieleden en vrienden die je wel trouw zijn gebleven en die er altijd voor je zijn in goede en zware tijden. Dat brengt me gelijk op een goed idee.
Waarom zouden we er niet een traditie tegenaan gooien die in Amerika allang bestaat?
Ipv. Sinterklaas. Dan hoeven de grote mensen niet meer te liegen tegen de kleine kinderen, we gaan de kinderen natuurlijk ook niet wijsmaken dat de Kerstman bestaat, dus niemand word meer bang gemaakt. Krijgen we ook geen demonstraties meer van mensen met een kleurtje die vinden dat ze als zwarte Piet gediscrimineerd worden, of van de dierenpartij die vind dat er onnodig rendieren voor karren gespannen worden, en dat ze dan ook nog moeten vliegen. En dat er dan ook nog altijd eentje de klos moet zijn, en een flink slok op moet hebben, omdat ie anders nooit een rode neus krijgt.
Als je elkaar kadootjes wilt geven, doe dat dan op thanksgiving, of met de kerst wat je zelf wil natuurlijk.
En na thanksgiving met zijn allen de donkere dagen verlichten, omdat het bij bijna iedereen een gevoel geeft van gezelligheid, een bijzondere maand, en warmte. Ik vind de Amerikaanse traditie zo gek nog niet hoor. Ik stem voor deze nieuwe traditie! Wie doet ermee??
Vandaag eindelijk weer eens tijd voor mezelf. Net heerlijk mijn nageltjes weer bijgewerkt. Alhoewel, heerlijk? Ik ben zelf bijna nagelstyliste en ga niet meer naar iemand toe, dat scheelt toch een paar centjes. Maar tis toch wel lastig om bij jezelf gelnagels te zetten. Mijn linkerhand ziet er dan ook een stuk mooier uit dan mijn rechterhand.
Ik ben zo rechtshandig als maar zijn kan, en als we het over links en rechts hebben, dan raak ik al in de war. Dat schijnt een vrouwen kwaaltje te zijn. Toen Rich net bij mij woonde wist hij de weg niet zo goed, dus ik moest hem hier wegwijs maken. Als we dan ergens heen gingen reed hij meestal, om zo het wegennet in dit dorp en de omgeving snel te leren kennen. Dus ik ernaast, en de ene keer vergat ik even dat het voor hem onbekend terrein was. Moesten we na een kilometer weer omkeren omdat ik er dan pas achter kwam dat we verkeerd reden. Als ik er wel aan dacht dan zei ik: dan moet je daar verderop bij dat stoplicht linksaf, terwijl ik naar rechts zat te wijzen. Reed die dus op de verkeerde baan, en moesten we weer een stukkie omrijden. Rich heeft nu geleerd om niet meer naar me te luisteren, maar te kijken waar ik naar wijs. En wijs ik niet, en zeg ik hier rechts heeft die nog wel eens de neiging om linksaf te gaan, en komen we, hoe bestaat het, gewoon goed uit.
Maar ik dwaal af. Ik heb dus een drukke week achter de rug, en als je mij nou vraagt wat ik allemaal gedaan heb, dan zou ik het zo ff niet weten. Maandag was de wissel-dag van de kids. Dus spullen en de hond naar hun vaders huis gebracht. Jaahaa, de hond ook. Dat is een co-ouderschapshondje.
Nadat ik mijn handen dus weer vrij had, ben ik naar de big-bazar gegaan. De kaarsen branden hier toch wel heel snel op nu de donkere avonden weer zijn gekomen, en ze waren daar in de aanbieding. Het zal een hoop mensen, vooral de vrouwen onder ons bekend voorkomen dat ik met van alles en nog wat bij de kassa stond, waar geen enkele kaars bij zat, omdat ze mijn kleur niet meer hadden. Dus toen naar een hele gevaarlijke winkel… De Action…. Gewapend met gepast geld ging ik daar vol goede moed naar binnen, nadat ik mezelf streng had toegesproken dat ik hier alleen maar kaarsen nodig had. En dan je eigen eraan houden hè. Alleen maar kaarsen Mir, alleen maar kaarsen!! En het is nog gelukt ook. Nouja bijna dan. Maar eerlijk is eerlijk, ik heb van alles in mijn kar gehad, van theedoeken tot boxershorts voor Joris, sokken, een kandelaar, en onderweg maar denken. Heb je die kandelaar nodig? Heeft Joris deze week al boxershorts nodig? Nee, want hij is toch bij zijn vader. Theedoeken, die heb je toch wel en anders moet je maar wat vaker wassen. Sokken voor mezelf, ach je mag jezelf toch wel een keertje kietelen… Dus stond ik aan de kassa met kaarsen en sokken. Er stond nog niemand dus ik was gelijk aan de beurt. Ik hoopte dat ik genoeg gepast geld bij me had, zijn toch meer kaarsen geworden dan ik eigenlijk nodig had. Natuurlijk heb ik niet genoeg gepast geld, dus moet er nog een beetje gepind worden. Ik hoor een bekende achter mij roepen, schiet eens een beetje op Mir, en kijk naar de lange rij die zich achter mij heeft gevormd. Jezus is dat mijn schuld? Snel pak ik alles in en druip weer af naar mijn autootje, en aanvaard de reis naar huis. Het ziet er wel weer heel gezellig uit met al die kaarsjes, en om de gezelligheid compleet te maken doe ik ook al iedere avond de buitenkerstlampjes aan, die Maaike op het achterbalkonhek heeft opgehangen… zo knus….
Dinsdag beetje uitgeslapen, in de middag heel hard geoefend op tips, met acryl en vijlen. Ineens lijk ik namelijk het gevoel kwijt te zijn hoe ik ook alweer moet vijlen. Moet het met de hand doen want mijn frees heeft gezegd dat ik het zelf maar moet doen, en beweegt van geen kant meer.
Om 18.15 uur haal ik Joris bij zijn vader op. Er is een info avond op zijn school en hij moet er naar toe, jarig of niet. En ik mag gezellig mee. Tis echt pokkeweer, het regent pijpenstelen, en dat in combinatie met donker maakt dat ik me goed moet concentreren op de weg. Het lijkt wel dat hoe ouder ik word, hoe meer ik last krijg van nachtblindheid. Of is het gewoon dat ik geen geweldige chauffeur ben? Ik weet het niet, maar we komen gelukkig heelhuids aan, en om 19.00 uur zitten wij braaf vooraan in de klas, want anders kan ik het allemaal niet zo goed zien en horen. Om kwart voor 8 is de “les” afgelopen en hollen we door de regen naar de auto, en waag ik me weer in het donker de weg op. Onder het rijden hebben we het erover dat Joris wat meer moet communiceren, want we kregen uitleg over een school in Rotterdam. Kans is heel groot dat hij daar niet naartoe gaat. Hij moet denk ik toch nog een jaartje door op zijn huidige school om zijn kaderdiploma te halen. Met een basisdiploma kun je niet veel kanten op. Joris is een rustig jong, lief en, man wat is het een mooi kereltje. Het is dat hij het niet doorheeft hoor, maar het zou echt een womanizer kunnen zijn, die vele harten kan breken. Maar Joris zit veel liever op zijn kamer, niet achter de vrouwen aan, maar achter de vijand aan op zijn Playstation. Een prater is het dus ook al niet, maar dat heeft een oorzaak. Hij heeft pdd-nos, met autistische trekjes. Eerdaags hopen we een traject in te kunnen gaan, waar ze hem gaan begeleiden om assertiever te worden, en worden hem ook wat sociale vaardigheden aangeleerd. Dus dames van rond de 16 jaar… bereid je voor…Joris stapt eerdaags een disco of kroeg binnen en als je het goed aanpakt bij hem, dan heb je een kanjer van kerel!! Trouwens, voor de dames van rond de 22, ik heb ook een hele knappe zoon van 22. Serieuze goedlachse student sociale wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. En mochten er leuke jongens van 19 die dit ook lezen, voor jullie heb ik ook wat rondlopen hoor. Mooie blonde meid, 19 jaar, werkt momenteel, maar is van plan om volgend jaar weer terug naar school te gaan. En tja, dan moet ik de mannen van 12 jaar nog ff teleurstellen. Ik heb wel een dochter van 12, maar die moet maar ff lekker kind zijn, en gek doen met haar vriendinnetjes. Jullie moeten dus ff geduld hebben. Ik dwaal geloof ik nu wel erg af he. Waar was ik ook alweer? Oh ja, in de auto met Joris op de terugweg. Ik zet hem weer veilig en heelhuids af bij zijn vader, en rij naar mijn eigen flatje waar manlief zijn avond eten aan het koken is. Hij moet nog even eten, want hij heeft weer heel fijn in de file gestaan en was pas om half 8 thuis. Om half 9 gaan we naar het huis van mijn ex, om nogmaals Joris zijn verjaardag te vieren.
Woensdag heb ik om half 10 iemand voor een manicure, de middag besteed ik aan tekst schrijven voor mijn site, www.nagelstudiolisse.nl want ik doe ook wimper extensies, en dat wil ik een beetje gaan promoten. Om 18.00 komt er weer iemand en als die om half 8 weg is, kunnen Rich en ik lekker een avondje relax tv kijken en een beetje klooien aan de website.
Vanmorgen lekker op tijd eruit, beetje gerommeld hier in huis en vanmiddag dus mijn nagels gedaan. Ik kan er weer tegen dit weekend, wat over een uur begint. Nu bijna klaar met mijn blog, die ik onder het genot van een aantal heerlijke sigaretjes, cola light, nootjes en keiharde muziek met veel plezier heb zitten schrijven. I Love it!!
Ik weet niet wat voor weer het word, maar Rich en ik duiken onder in ons knusse huisje, met brandende kaarsjes, ik heb er zat tenslotte. Zaterdagavond komen we weer boven water om mijn vriendinnetje te feliciteren met haar 50e verjaardag en onze 50 jarige vriendschap.
Maandag haal ik de spullen en de hond weer op, denk dat ik dan maar gelijk naar de Action rij om nieuwe kaarsen te halen… Ja echt alleen maar kaarsen, toch?
31-10-2012
Vorige week dinsdag hadden Rich en ik een saunadag ingepland. Dat doet me denken aan mijn 1e bezoek aan de sauna jaren geleden. Wat zeg ik? Het was in de vorige eeuw in een vorig leven! Ik stond best wel heel onzeker in dat vorige leven. Het grote verschil met nu is dat ik toen heel preuts was en me schaamde voor mijn nu toch wel goddelijke lichaam.
1997: Als moeder van toen nog 3 kids had ik het best wel druk, dus vond ik dat ik wel een verwendagje verdiende. Mijn vriendin vond het ook wel een leuk idee. Dus een beetje gezocht op internet en zagen dat er in Warmond een sauna wellness centrum was. Er stonden leuke arrangementen in zoals massage, gezichtsbehandeling en lekker opgetut worden door de schoonheidsspecialiste. Er zat ook een welkomstdrankje en uitgebreide lunch in het arrangement. En….daar komt die, we mochten voor die prijs ook nog gebruik maken van de sauna!!! Sauna??? Dat moet je toch in je blote kont? iiieeeewwww!!!!!! Dat ga ik echt niet doen, stel je voor zeg!! Mirjam in het openbaar in der blote kont. Ziet iedereen hoe ik er in mijn eva kostuum uitziet, en dat is echt schrikbarend eng. En wat als je een bekende tegenkomt? Ga ik over het dorp dat ik een michelin-poppetje lijk, en dat de zwaartekracht het al behoorlijk begint te winnen en ervoor zorgt dat mijn meiden niet anders kunnen dan alleen maar naar het zuiden kijken. Brrrr, het idee alleen al.
Tja, als je iets niet wilt of durft dan moet je het niet doen toch? Of in ieder geval erover te gaan praten met het wellness centrum dus ik besloot om er een telefoontje tegen aan te gooien.
Een vriendelijke jongeman nam de telefoon aan. tenminste, hij klonk als een jongeman, maar dat kon ik niet zien door de telefoon. Hallo, met Mirjam. Ik heb een vraagje over een arrangement waar ik en mijn vriendin wel zin in hebben. We hebben gezien dat gebruik van de sauna ook inbegrepen is, hebben jullie ook speciale badpak dagen? De jongeman antwoord vriendelijk dat er geen badpak dagen bestaan i.v.m. hygiëne. Maar we kunnen wel komen als het lady’s day is. Ik antwoord dat ik een lady’s day ook niet zie zitten en leg de jongeman uit dat ik gewoon echt niet in mijn blote kont in het openbaar durf te verschijnen. Maar dat het mij wel leuk lijkt om de sauna een keer uit te proberen. Mogen we dan onze badjassen aanhouden in de sauna vraag ik. Maar dat schijnt ook niet de bedoeling te zijn in een sauna en je gaat al zweten in je blote kont, dus misschien kon ik me ook wel voorstellen dat het met een badjas aan helemaal niet uit te houden is. Ja, daar was ook wel wat voor te zeggen antwoordde ik de jongeman. Mijn gedachten maakten in korte tijd overuren. Zal ik dan toch de stoute schoenen aan doen en al mijn kleding uittrekken om het maximale uit het arrangement te halen? Durf ik het? Pffff wat een dilemma. Ik aarzel, en helaas wint mijn preutsheid deze enorme strijd. Ik durf het gewoon niet. Ik maak een afspraak. Wel het arrangement, maar dan zonder de sauna. En mocht ik me bedenken dan kon ik toch gebruik maken van de sauna die was tenslotte gewoon bij het arrangement inbegrepen, vertelde de jongeman mij. ( huh hoor ik het goed? Zit hij nou te grinniken aan de andere kant van de lijn? Afijn, op de dag zelf hebben wij de hele dag met onze badjassen rond gelopen met ons ondergoed er ook nog onder. Ik kan je verzekeren dat het zweet de hele dag langs mijn bilnaad sijpelde, en dat zonder ook maar 1 sauna gezien te hebben.
26-10-2012
We zijn weer terug in dit leven. Van enige preutsheid is geen sprake meer. Waarom zou ik ook? Er is in de loop van de jaren nog meer Mirjam bijgekomen. De zwaartekracht heeft het gewonnen en zonder enige vorm van ondersteuning neig ik bijna te struikelen over mijn eigen meiden. Maar daar zit ik niet meer mee. Dit goddelijke lichaam hoort nou eenmaal bij mij, en heeft een ander daar problemen mee dan hou ik dat probleem gewoon bij de ander. Moraal van dit verhaal: Laat je nooit tegenhouden door je eigen angsten of door te denken wat anderen er van zou kunnen denken, het belemmert je om te genieten en alles uit het leven te halen wat erin zit!
Het moet ook niet gekker worden hier hoor….alles in mijn lichaam raakt helemaal van slag… Het verhaal van gister kennen jullie, maar daar zit weer een vervolg aan..
Maandagochtend 8 uur gaat de wekker hier…lekker hoor..onze 1e vakantiedag, en we moeten een wekker zetten…dat is zo niets voor mij..maar ja…Ik had om half 10 nog een afspraak staan met de fysio, want dit oude lichaam word al een beetje stram en stijf..en zit vol met knopen in mijn nek en rug.
Mijn schatje en ik zijn beide niet echt van die ochtendmensen..dus eerst even rustig wakker worden met een bak koffie voor hem, een een beker warme melk voor mij. kwart voor 9 waren wij wakker genoeg om ons liefdesnestje te verlaten. Ff gedoucht en tandjes gepoetst…en toen waren we er klaar voor… kwart over 9 gingen we gewapend met tas en handdoek de deur uit…Rich een tas voor de boodschapjes..ik een handdoek voor op de massagetafel bij de fysio.
We hadden het moedige besluit genomen om deze keer de afstand van 500 meter niet met de auto te overbruggen..we zouden schrik niet… de benenwagen nemen..nu ik het zo terug lees schrik ik me nog een deuk… Het is voor mij namelijk heel goed om wat meer in beweging te komen, zodat mijn darmen wat beter gaan functioneren… en voor mijn rug is het ook wel een stuk beter om wat meer beweging te hebben…
Ja, zegt ze..je spieren in je rug zijn bijna verwelkt.. die moeten nodig getraind worden.. Ik merk dat ik er niet onder uit kan komen… en rol ik van de tafel af.
We lopen naar de sporthal en daar staat die….De hometrainer… Ze vraagt me hoelang het geleden is dat ik gefietst heb.. en ik moet lang nadenken… ik zou
het echt niet weten… Jaaaaren??
Ik stijg op de hometrainer..en tot mijn opluchting val ik er niet vanaf.. Ze stelt het ding in op 10 min. en de lichtste stand.. gelukkig maar.. want zoiets moet je ook niet gelijk overdrijven…
Ik beweeg met mijn benen.. en gelukkig komt er ook beweging in.. de trappers draaien tenminste..Mijn god..wat ben ik blij dat die hometrainer binnen staat.. zo heb ik tenminste geen tegenwind op het loeder…
Na 3 min. voel ik enigzins verzuring in mijn benen….maar ik laat mij niet kennen en trap moedig door om die 10 min vol te maken…
Na 10 min. ben ik zo trots als een pauw.. en zie dat ik wel 3.5 km heb afgelegd.. en dat zonder doping!!
Tja.. en dan sta ik weer buiten..met lichtverzuurde benen…en besef dat mijn matizje nog steeds op hetzelfde plekje staat waar ik haar van de week heb
achtergelaten. Er zit niks anders op dat mijn verzuurde onderstel wederom in beweging zet… en zet mijn navigatie op home… Na 3 min. arriveer ik met het zweet op mijn voorhoofd en bilnaad in de entree van
ons appartementencomplex. Ik kijk naar het trappenhuis.. en mijn gedachten schieten alle kanten op…Zal ik het nog gekker maken en de trap nemen..of zal ik zoals gewoonlijk de lift nemen.. Geschokt besluit ik om de trap te nemen…en hijs mezelf naar de 1e
verdieping..met mijn tong op mijn knieen kijk ik voor me uit..en zie de lift op een halve meter van me af..Weer gaan mijn gedachten als een gek..en zie dat ik al voor de 2e trap sta…en als een kip zonder kop besluit mijn benenwagen om naar de 2e verdieping te klimmen… Als ik daar aankom, hangt mijn tong op mijn enkels… en sleep me naar de galerij…Wat ben ik toch blij dat we maar 2 hoog wonen.. en wat is het toch fijn
om maar 2 voordeuren van het trappenhuis af te wonen..
En om een lang verhaal kort te maken..vanmiddag naar de dokter zijn we tot onze stomme verbazing..weer met de benenwagen gegaan..Afstand: 500 mtr.. Ik zeg…..
goed bezig Mir!
Pfff… gaat lekker hier….Het lijkt wel wel een ziekenboeg hier, zo aan het begin van ons weekje vakantie… Gister liep manlief al te klagen over een slijmbeursontsteking in zijn schouder…maar gelukkig hadden we nog genoeg diclofenac in huis om de ontsteking te remmen, en dat lijkt nu gelukkig aan te slaan. Tot zover valt het dus allemaal nog wel mee.
Degene die je hier nog niet hebt horen p…
Lang leve de zetpillen want toen die eenmaal begon te werken en werd het enigszins draaglijk. Toch maar ff de dokter of eigenlijk de assistente gebeld, en die raadde mij aan om het een uurtje af te kijken en daarna maar ff terug te bellen. Een uur later weer terug gebeld, en een afspraak gemaakt … Voor maandagmiddag half 3!!! Lekker vlot toch ….?!? We zijn nu aangeland bij de zondagavond…Heb eigenlijk een gezellig maar krampachtig weekend achter de rug, want ja, wij vrouwen gaan gewoon door verschillende pijngrenzen heen.
19.00 uur: Rich heeft een glas water voor mij neergezet, en de lactulosesiroop staat er naast. Ik drink het water op, want dat is goed als je last hebt van gevoelige darmen.
Dan kom ik erachter dat hij de siroop er nog niet in had gedaan, dus pak ik een nieuw glas water, en kom op het slimme idee om de toegestane hoeveelheid lactulosesiroop van 1 dag maar in 1x in mijn glas te gieten. Lekker zoet hoor die siroop.
20.00 uur…Pfff…volgens mij is het niet zo’n goed idee geweest om de maximaal toegestane hoeveelheid in 1x op te drinken. Zo zit ik nog lekker op de bank, en het volgende moment vlieg ik de kamer uit, en zit ik ineens op het toilet. Rich en Maaike achterlatend in een bedwelmende geur, wat in de verste verte niet op Chanel no5 lijkt.
22.00 uur. we zijn nu 2 rollen toiletpapier, een schrale bips en 8 sessies op het toilet verder. Ik hoop dat ik over het hoogtepunt heen ben, want echt joh, na 8x word de wc bril toch wel erg ongemakkelijk om op te zitten. Ik ben blij dat ik morgen eindelijk naar de dokter kan, en hoop dat ze mij verder kan helpen om van deze ongemakkelijke kwaal af te komen. Was volgens Rich wel toffe zondagavond, hij heeft de hele avond in een deuk gelegen op de bank. ( die hij dus ook de hele avond voor zichzelf had…)
PS: Jullie reacties lees ik waarschijnlijk met enige vertraging, na een nieuwe sessie tussen de lavendel geuren in….